OmYim BLOG รับอมยิ้มสักอันป่ะ?

เนื่องจากยิ้ม หายหน้าหายตา หายตัว หายหัว -*- ไปเสียนานเป็นเดือนๆ

ด้วยความขี้เกียจและติดภารกิจหลายต่อหลายอย่าง (บรรยายไม่หมด)

เดือนที่ผ่านมาก็เป็นเดือนกุมภา เดือนแห่งความรัก..................!!!!

ใครที่รักใครชอบใคร คงได้บอกรัก หรือถือเอาวันนี้เป็นวันดีในการบอกความในใจกับคนที่คุณรักเนอะ!

แม้ใครๆจะชอบบอกว่า....ไม่จำเป็นต้องรักกัน หรือแสดงความรักต่อกันเฉพาะวันแห่งความรักก็ตาม เพราะเราสามารถแสดงออกได้ทุกวัน

แต่ในความเห็นของยิ้ม ยิ้มว่ามันเป็นการดีแล้ว ที่จะให้วันวันนึง มันพิเศษไปกว่าวันไหนๆ ...

เหมือนเป็นการเริ่มต้น เหมือนเป็นการบอกใบ้ เหมือนเป็นการขอโทษ การให้อภัย หรืออะไรอีกหลายๆอย่าง

ที่คนเรามักไม่กล้าแสดงออกในวันธรรมดาๆ ชั่วโมงธรรมดาๆทั่วไป ^^

ให้มันเป็นวันพิเศษ วันที่ทำให้โลกยิ้มได้ ด้วยอะไรที่มันต่างจากวันธรรมดา

อ่อ! ที่ยิ้มบรรยายขนาดนี้ ไม่ใช่ว่ายิ้มกำลังมีความรัก หรือว่าอะไรกับวาเลนไทน์ที่ผ่านมานักหรอกค่ะ

เพียงแต่ยิ้มมองในมุมกว้างๆไว้ก็เท่านั้น....

............

ปีนี้การประกวด academy fantasia season 5 มาไวกว่าทุกๆปี เท่าที่เคยได้รับรู้ข่าวสารมา ....

ในเมื่อยิ้มรักการร้องเพลงแล้ว ยิ้มจะทิ้งเวทีนี้ไปได้ยังไงล่ะค่ะ มันก็คงต้องลองดูสักตั้งนึง!!!

ที่ผ่านมา ยิ้มไปเรียนร้องเพลง ไปหาโอกาสให้กับตัวเองมาหลายต่อหลายที่ ส่งเพลง ทำเดโม่ เข้าห้องอัด

ตอนนี้ก็ยังคงรอผลอยู่ ไม่รู้ว่าจะเป็นยังไงบ้าง!!!! ไม่รู้เลยจริงๆ (T.T)

แต่สิ่งที่ได้ติดไม้ติดมือมา คือการพัฒนาในเรื่องการร้อง อาจจะยังไม่ดีมากมายนัก แต่ก็รู้สึกได้ ว่าเราเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้น จากคำคอมเม้นทุกๆคน ทั้งที่รู้จักยิ้มและไม่รู้จักยิ้มมาก่อน

ยิ้มเลยมั่นใจขึ้นกว่าแต่ก่อนเป็นเท่าตัว! ขอบอกว่าเท่าตัวเลยค่ะ! เพราะมันทำให้ยิ้มรู้แล้วว่าจุดอ่อนของเราคืออะไร? และกำลังแก้ไข ให้มันดีขึ้นเรื่อยๆ เท่านั้นเอง *-*

ยิ้มเป็นเด็กผู้หญิงคนนึงที่ครอบครัวเป็นเชื้อสายจีน ยิ้มก็หมวยๆประมาณนั้นแหละค่ะ

ป๋า(พ่อ) ไม่ชอบให้ยิ้มมายุ่งกับเรื่องร้องเพลง เรื่องดนตรีเอาซะเลย พ่อค่อนข้างหัวโบราณนิดนึง แล้วเค้าก็มียิ้มคนเดียว เค้าเป็นห่วงยิ้มมาก ถึงมากที่สุด...

อี้(แม่) ยิ้มเรียกแม่ว่าอี้ เพราะเด็กๆ แม่ไปถามเจ้าแม่กวนอิม แล้วแบบว่ายิ้มเป็นเด็กเลี้ยงยาก ห้ามเรียกแม่ เลยให้เรียกอี้ ที่แปลว่า น้าสาว

ครอบครัวยิ้มไม่ได้ประมาณว่า ส่งลูกเรียนเปียโน ขับร้อง หรือว่าเต้นรำ แบบที่ครอบครัวคนมีฐานะเค้าทำกัน

บ้านยิ้มเองจัดเป็นฐานะปานกลาง ทำธุรกิจส่วนตัวที่เกิดมาจากความมานะ และหัวการค้าของพ่อยิ้ม นั่นคือธุรกิจรับเหมา ออกแบบตกแต่งภายใน เกิดมาจากที่พ่อเป็นช่างไม้มาก่อน หลังจากที่อากงได้เสียชีวิตลง

พ่อยิ้มจากที่เคยมีฐานะ มีโรงสีข้าว มีลูกน้องมากมาย ได้เรียนหนังสือ ได้ทำทุกอย่าง พ่อก็ต้องออกจากโรงเรียน

เพื่อทำงานหาเงินเลี้ยงน้องสาวอีก 2 คน

พ่อกลายเป็นเด็กฝึกงานตามโรงงาน ฝึกงานช่างเท่าที่ทำได้ แล้วปัจจุบันพ่อยิ้มก็มีโรงงานเล็กๆเป็นของตัวเอง เอาไว้ผลิตเฟอร์นิเจอร์ไม้ ที่ได้รับออเดอร์มาจากลูกค้า โดยที่พ่อเป็นคนคุม

ยิ้มเองเรียนจบวิศวกรมมไฟฟ้า จากมหาวิทยาลัยบูรพา ชลบุรี ซึ่งเป็นบ้านเกิดของยิ้มเอง

ชีวิตยิ้มอยู่ที่จังหวัดชลบุรีมากที่สุด รองลงมาคือกรุงเทพ เพราะพ่อยิ้มเป็นคนแถวบางกะปิ นั่นเอง

แม่ยิ้มเป็นคนชลบุรี ไม่ได้เรียนหนังสืออะไรมามากมาย เพราะว่าอากงไม่อยากให้เรียน ทั้งๆที่อากงส่งเสียอากู๋ ซึ่งคือพี่ชายแม่ให้เรียนสูงๆ แม่ยิ้มเลยอ่านหนังสือไม่ค่อยได้ แต่ว่าเขียนได้บ้าง แต่แม่เก่งที่ว่า....

คิดเลขเร็วมาก เรื่องคำนวณนี่ขอให้บอกเถอะ แถมจินตนาการเป็นเลิศ วาดรูปสวยด้วยนะ (ขอชมหน่อยเถอะ!)

ยิ้มเป็นลูกคนเดียวที่เหมือนว่าพ่อแม่จะตามใจ แต่ก็ไม่ได้ตามใจมากมาย ถ้าไม่มีเหตุผลพอ ก็ต้องเชื่อพ่อแม่อยู่ดี

ยิ้มไม่รู้ว่ายิ้มเล่าที่มาที่ไปของตัวเองลงไดอารี่ทำไม แต่เขียนไปเรื่อยๆแล้วมันหยุดไม่ได้ 555+

แค่ต้องการจะเขียนว่า...................ยิ้มมีความฝันอยากเป็นนักร้อง ตั้งแต่เด็กๆ ประมาณ ป.5 เห็นจะได้

แต่ความฝันนั้นมันไม่ชัดเจนนัก เหมือนเป็นการคิดแบบเด็กๆ ขอเรียนร้องเพลง อะไรประมาณนี้ ที่บ้านก็ขัดตลอด พอขัดแล้ว ยิ้มจะมีปัญญาไปเรียนมั้ยล่ะค่ะ ก็ไม่ได้เรียนไง! แต่ยิ้มก็ฟังเหตุผลของพ่อตลอด แล้วก็เชื่อ

จนกระทั่งโตมา เข้ามหาลัย ยิ้มก็เหมือนระเบิดตัวเองออกมา ทั้งหมดที่อยากทำ ก็ได้ทำ แต่ไม่ใช่การเรียนร้องเพลง มันคือการร้องแบบ ขับร้องประสานเสียง ซึ่งยิ้มก็เป็นประธานของวง

อาจจะไม่ได้เรียนอะไรมากมายเป็นเรื่องเป็นราว แต่ยิ้มก็เรียนรู้หลายๆอย่างจากตรงนี้ แล้วมันทำให้ยิ้มกล้าไปประกวดอะไรต่อมิอะไรหลังจากนั้น

ยิ้มมานั่งคิด เราอาจจะยังไม่เด่น จึงไม่มีแมวมามองไปทำอะไรบ้าง เลยคิดว่า คงถึงเวลาแล้ว เมื่อเรียนจบก็อยากจะทำให้ตัวเองไปถึงฝันนั้นให้จงได้

555+ แค่นี้ล่ะค่ะ ถ้าวันนึงยิ้มทำได้ อย่าลืมช่วยเป็นกำลังใจให้ยิ้มด้วยนะคะ

วันที่ 15-16 ยิ้มจะไปออดิชั่นล่ะค่ะ สู้ๆ ^^V

My Music - เรื่องธรรมดา

 

วันนี้ยิ้มเริ่มชีวิตกับพื้นที่แคบๆแต่ทว่าลึกและกว้างมากๆเลย กับ blog ตัวใหม่ที่นี่ จำได้ว่าเคยบันทึกเรื่องราวเอาไว้ที่นี่ไปแล้วบ้างอยู่พอสมควร แต่มันก็เป็นเวลาล่วงเลยมาหลายปี จนรู้ตัวว่า exteen คงไม่เอาตัวไว้แน่ และวันนี้ก็ฤกษ์งามยามดี คืนที่พระจันทร์เต็มดวง ส่องประกายสวยสว่างทั่วฟ้า...ที่นี่มีอะไรใหม่ๆเกิดขึ้นมากมาย กับระบบต่างๆที่ปรับปรุง กลับมาอีกที รู้สึกน่าสนใจกว่าเก่า....นั่งมองหาอยู่หลายที่ ว่าจะเริ่มต้นบันทึกเรื่องราวกับที่ไหนดี .. มีอีกที่หนึ่งที่สมัครไว้แล้ว...แต่บังเอิญว่า เนื้อที่เค้ามีจำกัด และที่สำคัญ มันกำลังจะรวน ไม่สามารถรับสมาชิกใหม่ๆเพิ่ม จึงตัดสินใจแบบชิวๆ สบายๆ ที่นี่ล่ะ บ้านใหม่ของยิ้ม ...

เลยประเดิมวันลอยกระทงด้วยการทดลองลอยแบบไฮเทค กับทางบล๊อคดู สนุกไม่เบาเลย ... ยิ้มจึงเอารูปภาพกระทงที่ลอยมาฝากให้ทุกๆคนไดู้ยลโฉมกัน แอบกระซิบว่าสีหวานอย่าบอกใคร...(แล้วบอกทำไม)

กระทงของยิ้มอยู่ตามลิ้งค์นี้เลย....

http://multismile.exteen.com/images/board/cardkrathong2007.jpg

ส่วนคำอธิฐาน...ก็ตามนั้นแหละ

ps. วันนี้เป็นวันดีหลายๆอย่าง มันคือวันเริ่มต้นการเรียนร้องเพลงแบบจริงๆจังในชีวิตเลยก็ว่าได้...

แล้วเจอกันค่ะทุกคน

 

edit @ 25 Nov 2007 03:08:44 by Om-Yim