Idol อ่านว่า ไอ-ดอล (ไม่ใช่ ไอ้ดอน เพื่อนข้างบ้านแต่อย่างใด)
เกิดเป็นมนุษย์มีเนื้อมีหนัง มีจิตมีใจ ทุกๆการกระทำเป็นตัวบ่งบอกถึงจิตใจที่มันอยู่ข้างใน การเปล่งเสียง
ส่งสัญญาณบ่งบอกถึงความมีชีวิตอยู่ ก็เป็นอีกการกระทำที่ทำให้มนุษย์ทำความเข้าใจกันได้ และอยู่ร่วมกันได้ดี
ตามแบบฉบับสัตว์สังคมนั่นเอง
แบบอย่างทางการกระทำ แบบอย่างในด้านความคิด จิตใจ กระพือไปจนถึง... สามัญสำนึก
ที่ว่ากันว่าติดมากับตัวตน ของใครของมัน แต่เรียนรู้กันได้ ตามสิ่งแวดล้อมและกาลเวลา
มันก็ยังเป็นไปตาม "แบบอย่าง" นั้นๆอยู่ดี
'แบบอย่าง' หรือ 'ต้นแบบ' ที่เราเห็น เราชอบ เรากระทำตาม ชินตา ชินใจ และจนกระทั่ง เต็มใจ ที่จะกระทำตาม
ถ้าจะว่ากันตามตรง แบบอย่างที่ว่านั้น (หรือต้นแบบก็ได้) ก็น่าจะเป็นมนุษย์ด้วยกันนี่แหละ ก็คนธรรมดานี่แหละ
คน...ที่เรานับถือ เคารพ
คน...ที่เราชื่นชม และปลาบปลื้ม
คน...ที่เราศรัทธาในการกระทำและความคิด(อาจจะรวมถึงจิตวิญญาณ(ว่าไปนั่น))
คน...ที่ว่านั้น.....คือผู้ที่เข้ามาเป็นต้นแบบให้กับเรา โดยที่เราไม่รู้ตัว ทว่าบางคนก็รู้ตัวและตั้งใจ
แบบอย่างที่ดี ต้นแบบที่สังคมยอมรับและนับได้ว่าเป็นคนดี การกระทำดีมีมากกว่าเลว ก็นับว่าดี
น่าเอาเป็นแบบอย่าง ....น่าชื่นชม
และน่าที่จะทึกทักเอาว่า เค้าเหล่านั้นเป็น My Idol ให้ชีวิตของเราชุ่นชื่น ตลอดการเดินทางของชีวิต
ขอขอบคุณ MY IDOl ทุกๆคน
my Idol คนแรกที่สำคัญที่สุดในชีวิต
ก็คือ แม่ นี่แหละพี่ยิ้ม
#1 By moofisho on 2009-08-04 20:14