OmYim BLOG รับอมยิ้มสักอันป่ะ?

มันจะมีหลายต่อหลายคนที่บอกว่ายิ้มเป็นคนชอบทำอะไรแบบ ดีเลย์

จนวันนึง ไปเดินห้าง เดินร้านขายซีดี ดูไปเรื่อยๆ มองไปเรื่อยๆ ฟังไปเรื่อยๆ(เท่าที่มีให้ลองฟัง)

ศิลปินที่ชอบก็มีหลายคน เหลือคณานับอยู่ ค่อนข้างหลายใจนิดนึง 

สาเหตุของการหลายใจเนื่องจาก 

คนนั้นมีดีตรงโน้น

คนโน้นดันมีดีตรงนี้ แต่คนนั้นไม่มี

คนนั้นมีที่มาน่าสนใจ เป็นคนที่น่าเอาเป็นแบบอย่าง

ต้องยอมรับอย่างนึงว่า คนเรามันไม่ได้มีดีไปซะทุกอย่าง

ศิลปินแต่ละท่าน ก็มีข้อดีในแบบฉบับของตนเอง

ยิ้มเลยชอบหลายคน แต่ที่ชอบมากมาย แบบว่าติดตามเป็นแฟนพันธุ์แท้ มันมีอยู่ไม่ถึง 10 คนหรือ 10 วง

นั่นคือเราชอบจริงๆ ชอบในแทบจะทุกอณูของตัวตนที่เค้าเป็น ที่เค้าร้อง ที่เค้าสร้าง ที่เค้าทำ

ว่ากันด้วยเรื่อง delay ซะที....

ศิลปินที่ชอบ ชอบมากกกกกกก ช๊อบบบบ ชอบบบบบบ

บอกใครต่อใครว่าเป็นแฟนแท้ๆเลย แต่ไม่เคยนับวันรออัลบั้มออกวางแผง

ไม่เคยล่าลายเซ็น แต่ก็อยากได้นะ ถ้าได้เจอตัวเป็นๆ มันจะภูมิใจว่า เออ...กูเจอเค้ามาแล้วนะ หน้าแบบนี้นะ

แต่ถ้าจะให้ดี ถ้าได้ฟังเรื่องราวการเดินทางของเค้าด้วย จะยิ่งดี ว่ากว่าจะมาถึงจุดนี้ เค้าเดินมายังไง

เอาเป็นว่าไม่เข้าเรื่องดีเลย์ สักที ชักเหนื่อยกับตัวเอง และทนกับความง่วง และบ้าไม่นอน อยากเขียนขึ้นมาดื้อๆ

เลยอะไรก็ไม่รู้ ในวันเดียวถึง 3 เอนทรี่ ไม่รู้จะตามมาอีกมั้ย? ถ้ายังอยากเขียน มันอาจจะมาอีกก็ได้

ยิ้มเลยซื้ออัลบั้มศิลปินคนโปรด ช้าา...อย่างผิดปกติ เกินที่จะบอกว่า ชั้นเป็นแฟนเพลงเค้า มันฟังดูไม่ค่อยขึ้น

แต่...ด้วยความที่เทคโนโลกปัจจุบันมันมีเพลงเถื่อนมาให้ฟังตามเน็ตแล้ว ก็เลยได้ฟังมาหมด ฟังไปๆๆๆๆๆๆ

ฟังเสร็จ...เมื่อเวลาเหมาะ ความบังเอิญอยากจะซื้อแล้ว และได้เวลาที่สมควร(พูดให้ดูดีไว้ก่อน) จริงๆแล้วก็คือ

อยากซื้อ...ถึงจะซื้อ.... ซึ่งฟังดูทำอะไรตามอำเภอใจซะเหลือเกิน ก็คือซื้อ...

 แต่ที่แน่ๆ....ก็ซื้อ....อยู่ดี...

ไม่ว่าจะดีเลย์ นานแค่ไหนก็ตาม

บางทีดีเลย์นานไปหน่อย แต่พอนึกได้ ก็ได้มันมาอยู่ในมือนั้น แล........