ปีนี้วันลอยกระทงตรงกับวันจันทร์

เป็นจันทร์เต็มดวงสุกสกาวพราวสว่าง

วันจันทร์ที่มีพื้นที่ให้ส่องแสงของดวงจันทร์

มองๆไปบนดวงจันทร์ ก็เหมือนทุกๆครั้งที่พระจันทร์เต็มดวง

คือจะมีกระต่ายนั่งหันข้างชูคอ เย้ยหยันผู้คนบนโลก ที่ไม่ค่อยจะมีโอกาสเหยียบขึ้นไป

----

เมื่อวานพิเศษหน่อย(ก็ไม่ได้พิเศษมาก)

คืออยากจะลองไปลอยกระทงที่จังหวัดอื่นๆบ้างที่ไม่ใช่ชลบุรี

นึกไปนึกมานึกมานึกไป ลงตัวกันที่ "แปดริ้ว"

ริมแม่น้ำบางปะกง ผู้คนมากมาย เหมือนหลุดเข้าไปในโลกยุครัชกาลที่ 5

เนื่องจากผู้คนแต่งชุดไทย เพื่อรักษาประเพณี 

ที่นี่เค้าดีจริงๆ จัดซุ้มขายอาหารไทยๆอร่อยๆและดูสะอาดๆทุกร้าน

เดินดูประวัติศาสตร์อันยาวนานของเมืองริมแม่น้ำบางปะกง

ไม่เคยดูมาก่อน!!

สนุกและอิ่มท้องดี

เจ้ากรรม! เอากล้องไป เอาแบตไป แต่ลืมเอาเมมโมรี่การ์ดไป - -"

เสียหายหลายแสน อดเก็บภาพประทับจับจิตจับใจ

ไม่เป็นไร "เก็บไว้ในเมมโมรี่กล่องความทรงจำ"

บันทึกทุกอณู แทบจะถึงรูขุมขน 

เก็บไว้นานๆ การเริ่มต้นลอยกระทงปีแรก ที่ต่างจังหวัด(จังหวัดอื่น)

----

ถึงจะเคยใช้ชีวิตอยู่เมืองกรุง ศิวิไล แต่ก็ต้องกลับมาลอยกระทงที่หอพระ หรือไม่ก็บางแสนทุกครั้งไป

แต่ว่าบางแสนไม่ขลังเลย....มีแต่เด็กแว้นส์! เด็กซิ่งรถ และเพลงแดนส์ยังกับอยู่ในผับ

วัยรุ่นสมัยนี้เป็นอะไรกันไป เละเทะไปหมด! (นี่เราก็วัยรุ่นนะ)

ขากลับจาก แปดริ้ว เลยแวะไปดูเด็กแว้นส์ลอยกระทงที่บางแสนสักหน่อย

เหมือนเดิม..เหมือนทุกปี ผู้หญิงแต่งตัวยังกับจะไปเล่นน้ำ ไม่ก็ถ่ายปกนิตยสาร FHM

ยิ้มว่ามันไม่เจริญหูเจริญตา (บางคนอาจจะว่าเจริญตา)

ว่าแล้วเราก็ไปเล่นเป็นเด็กบ้าง แต่ไม่ได้เป็นเด็กแว้นส์! เพราะเราไม่ได้ขี่มอเตอร์ไซค์

เราไปเป็นเด็กบ้านนอกเล่นดอกไม้ไฟ พลุไฟ ไฟเย็น

สนุก!!

เล่นเสร็จ!!!......

บางแสนของช้าน..............เละเทะ!!!

เต็มไปด้วยขยะ! 

ของเราเราเอาไปทิ้ง ของคนอื่นเก็บไม่ไหว มันเยอะจัด.........

 

โตอีกปี

posted on 22 Oct 2009 07:14 by multismile  in Diary

วันนี้ตื่นขึ้นมาแบบมึนๆนิดหน่อย

นับไปนับมา ครบรอบวันเกิดอีกแล้ว

ช่วงนี้กินเจอยู่ "ป่อฮ่อๆเผ่งอัง" (ลูกคนจีนจะเข้าใจว่าแปลว่า โชคดีอายุมั่นขวัญยืน)

ออกเจแล้วจะไปตักบาตรพระสงฆ์ แล้วก็ถวายสังฆทาน เพคะ!

ใครเกิดเดือนเดียวกับยิ้ม ขอให้สนุกๆกับชีวิตนะคะ

ใครเกิดเดือนอื่นๆ ขอให้สมหวังทุกสิ่งนะคะ

ใครทำงานจนลืมวันเกิดตัวเองและคนรอบข้าง ยังไม่สายที่จะลองจำได้นะคะ

สุขสันต์วันเกิดเดือนตุลามหาสนุก!!

  • ร้อนๆๆๆๆ ทำไมโลกทุกวันนี้มันร้อนอย่างนี้นะ!!
  • อ้าวๆๆ จะอบอ้าวไปไหนเนี่ย... ตับจะแตกแล้ว
  • เปียกอีกแล้ว ไปทำงานทันมั้ย? วันนี้ฝนตกหนักอย่างกับน้ำตาฟ้าหลั่งริน T.T
  • ใครมีร่มบ้าง ไม่ได้พกร่มมา เปียกแน่ๆเลยวันนี้
  • เมืองไทยจะหนาวกับเค้าบ้างมั้ย?
  • โหยยย! หนาวได้แป๊บเดียว ยังไม่ทันได้ใส่เสื้อผ้ากิ๊บเก๋แบบเมืองนอกเค้าเลย แย่จัง!
  • น้ำท่วมๆๆๆๆ รถเสียหมดเลย ช่วงล่างพัง สนิมขึ้น รถดับ บลาๆๆๆๆ รถช้าน!!!!!!
  • หนูไปโรงเรียนไม่ได้ น้ำท่วมบ้านค่ะ ออกไปก็เปียก
  • ข้าวของเสียหายหมดเลย ต่อไปนี้ไม่มีอะไรเหลือแล้ว ตั้งแต่มีพายุเข้ามา
  • หาเรือสักลำมาพายไปหน้าปากซอย จะมีเจ้าหน้าที่นำมาให้มั้ยนะ หิวข้าวจะแย่แล้ว!
  • ไร่องุ่นของพวกเรา ถูกน้ำป่าไหล พื้นที่ไร่พังทลายไปหมดแล้ว ปีนี้ไม่มีกำไรเลย
  • เมื่อก่อนมีที่นาทำกินอยู่อย่างสุขสบาย ตั้งแต่อากาศเปลี่ยนฝนก็ไม่ตกตามฤดู ไม่มีเงินทำกินต่อเลย
  • น้ำมันขึ้นราคาสวนกระแสน้ำมันโลกได้ไง(วะ!!)
  • ไม่มีใครกล้ามาลงทุนกับชาติที่มีแต่สภาวะอากาศแปรปรวนหรอกนะ มันเสี่ยง!
  • แน่จริงอย่าเดินถ่ายมิวสิคสิ่! ทำไงได้ล่ะ ก็ฝนมันตกทุกวันนี่นา.....- -
  • ลูกเป็นหวัดอีกแล้ว ตอนนี้ไข้หวัดใหญ่กำลังระบาด ไวรัสกำลังมาแรงแซงทางโค้งและดินลูกรัง
  • สึนามิ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
  • กีสนา ....กฤษณะ...กฤษณา (ชื่อพายุที่ถูกเรียกให้ไพเราะโดยชาวไทย)
  • น้ำไม่ไหล!!!! น้ำไม่ไหล!! น้ำไม่ไหล(อีกแล้วหรอ)

ฯลฯ .....

 เสียงอื้ออึงต่างๆจากปากของประชาชนทั่วโลก และที่ต้องใส่ใจเป็นพิเศษก็คือประชากรถิ่นฐานบ้านเราชาวไทย

ถ้าเสียงต่างๆเหล่านี้เป็นเพียงบทสนทนาผ่านๆในชีวิตประจำวัน ไม่ได้สลักสำคัญอันใด ก็คงจะไม่ผิด

แต่ลองฟังเข้าไปในใจ ซึมซาบบทสนทนาที่ไม่ใช่แค่เพียงผ่าน มันเกาะกินบางอย่างภายในใจ

ผลกระทบทุกๆอย่างเป็นดั่งโซ่ตรวนผลและเหตุเชื่อมเอาไว้ด้วยกัน

.

.

.

มันมีที่มา!!

หยุด!!!!! ทำลายโลก ทำลายความเป็นธรรมชาติของทรัพยากรบนโลก

เพื่อที่พวกเค้าเหล่านั้น และตัวเราเอง จะได้ไม่ต้องลำบากในภายภาคหน้า

เริ่มมองเห็นอนาคตของพวกเราแล้วหรือยัง!! 

จินตนาการพบมันหรือยัง !?!

..

.

..

โลกที่เต็มไปด้วยสิ่งไม่พึงปรารถนา และความแปรปรวนอีกนานัปการ

อย่าให้อากาศต้องเปลี่ยนแปลง

อย่าให้โลกต้องเปลี่ยนไป

แล้วต้องกลับมาเสียใจ

เพราะน้ำมือของเราเอง!

 

อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย!

 

 

คิดจะดูแล..ต้อง..แลดู

posted on 03 Oct 2009 19:44 by multismile  in Aspect

การเกิดมาเป็นมนุษย์เนี่ยมันก็ไม่ใช่ง่ายๆแล้วนะ

แต่การจะเติบโตอีกเนี่ย มันก็มีปัจจัยหลายๆอย่างมาสนับสนุนให้มันเป็นไป

ทุกๆคนต้องการ...การดูแล

------

การดูแล การใส่ใจ ให้ความรู้สึกที่ดีดี เป็นสิ่งที่ทำให้มนุษย์เจริญเติบโต

เหมือนต้นไม้ ที่ถูกน้ำหล่อเลี้ยง ถูกแสงแดดอ่อนๆ ส่องให้อาหารแก่มัน

------

ดูแล ทำอย่างไร ?? 

ต้องมอง ต้องจับ ต้องลูบไล้ หรือประคอง

ต้องตามใจ ห่วงใย เอาใจใส่ หรือเอาใจ

------

ไม่ๆๆ ไม่ยากขนาดนั้นหรอก จะบอกให้

เพราะทุกๆนิยามความหมายที่ว่ามา 

ทุกๆการกระทำและกิริยาที่จะสรรค์สร้าง

------

มันก็แค่....จับ "ดู" กับ "แล" มาสลับร่างสร้างรักให้กัน (ฮา...@.@)

คิดจะดูแล...ต้อง...

แลดู (Q.Q)

วันนี้คุณแลดูคนที่คุณรักแล้วหรือยัง?

 

MaMa MiMi

posted on 12 Aug 2009 17:20 by multismile  in Aspect

เรามีอาอี้อยู่ 1 คน เลื้ยงเรามาตั้งแต่เด็กๆ อาอี้เป็นคนเชื้อจีน อาอี้พูดไทยไม่ค่อยชัด

อาอี้รักเด็ก อาอี้รักการทำงานบ้าน ดูแลเด็ก และอาอี้รักการถือไม้เรียวฟาดก้นเด็ก โดยเฉพาะเด็กดื้อ

-------

มีเด็กดื้ออยู่ 1 คน เป็นเด็กผู้หญิงหน้าตาหมวยๆ มันดื้อเอาการ ทั้งเถียง ทั้งงอแง ทั้งร้องซื้อของเล่นทุกชนิด

อาหมวยคนนี้มันเล่นเหมือนเด็กผู้ชาย มันปีนต้นไม้ มันเป็นหัวหน้าแก๊งค์โปลิสจับขโมย มันมีปืนอยู่หลายกระบอก

ไม่ใช่แค่ปืน มันยังมีดาบมังกรหยก ดาบพระเจ้าตาก และอีกสารพัดดาบ ต่างที่มา แต่ทว่ามากองอยู่ที่เดียวกัน

อาหมวยเล่นแรง เจ็บจริง โดนจริง ไม่มีตัวแสดงแทน ประหนึ่งจีจ้าในยุค พ.ศ. 2552

อาหมวยโดน ฟาด! ฟาด! ฟาด! ด้วยไม้เรียว ที่ถูกประยุกต์มาจาก ไม้ถือลูกโป่ง ที่อาหมวยร้องอยากได้มาเก็บสะสมเป็นคอลเล็กชั่นส่วนตัว นั่งรอวันที่ลูกโป่งปล่อยก๊าซออกไปจนหมดความพองในตัวเอง เหลือไว้แต่ไม้ ซึ่งต่อมาคือไม้เรียว 555

อาหมวยไม่เข้าใจว่า ทำไมไม้ที่อาหมวยเก็บสะสม กลับมาทำร้ายตัวเอง ให้เจ็บได้ถึงเพียงนี้

อาหมวยสงสัยและคิดการใหญ่ จะเอาไม้เรียวไปหักทิ้ง แต่....ไม่ทันสายตา อาอี้หรอก 555

อาหมวยจึงคิดใหม่ทำใหม่ ร้องซื้อลูกโป่งแบบที่ถือด้วยเส้นด้าย จะได้ลดภาระไม้เรียวเต็มบ้าน ก้นลายเต็มตา

อาอี้ถามว่า แน่ใจนะ ว่าจะไม่เอาแบบไม้ เพราะว่าถ้าถือแล้วด้ายหลุด ลูกโป่งจะลอยไปไกล เอากลับไม่ได้

อาหมวยเริ่มเสียดาย ถ้าลูกโป่งจะหลุดมือไป แต่อาหมวยกลัวเจ็บมากกว่า จึงยอมถือลูกโป่งด้วยเส้นด้ายบางๆ

--------

วันเวลาผันผ่าน ไม้ลูกโป่งหักไปไม่รู้กี่อันต่อกี่อัน หลากหลายสีสันด้วยกัน มีครบทั้ง 7 สีรุ้งเลยด้วยซ้ำ

อาหมวยเติบใหญ่ ได้อะไรจากไม้ลูกโป่ง???

ความทรงจำย้อนบอกอาหมวยว่า....

เมื่ออยากได้สิ่งของสวยงาม หลากหลายสีสัน ก็จงระวังภัยจากสิ่งเหล่านั้น

เฉกเช่น...

ทุกสิ่งบนโลก เมื่อมีความงามก็ย่อมมีพิษมีภัย ยิ่งเราอยากได้มากเท่าไหร่ ถ้้าไม่ดูแลรู้จักรักษาดีดี

สิ่งสวยงามเหล่านั้น อาจจะกลับมาทำร้ายเราได้ โดยที่เราคาดไม่ถึง

*** และไม้เรียว ทำให้อาหมวยรู้ผิดชอบชั่วดีมาจนถึงทุกวันนี้

 นี่คือความงามที่งดงาม และไม่มีพิษภัยใดใด อีกสิ่งหนึ่ง ที่เมื่อมองในอีกมุม เราจะเข้าใจมัน ***

ก็ว่ากันไปตามประสาอาหมวยบ้าๆบอๆ

รักอาอี้ที่สุด 

(แม่ของอาหมวย)

 

MaMa's Day